EOS

ارز دیجیتال EOS

ارز دیجیتال EOS توکن بومی بلاک چین EOS است که با هدف تسهیل فعالیت کارآمد و مقیاس پذیرِ اپلیکیشن های غیرمتمرکز توسعه یافته است. این بلاک چین شامل یک سری خدمات و عملگرهای مشابهِ یک سیستم عامل است که همانند پلتفرم اتریوم عمل می کند.

EOS در سال 2017 توسط شرکت Black.One معرفی شده و در ژوئن سال 2018 به عنوان نرم افزاری متن باز منتشر شد. هدف EOS رسیدن به مقیاس پذیری بیشتر از بیت کوین و اتریوم به وسیله مکانیزم اجماع گواه اثبات سهم تخصیص داده شده (DPoS) است.

طبق برگه سفید این ارز، این به EOS اجازه می دهد تا تراکنش ها را با سرعت بیشتری پردازش کند، چرا که تنها 21 نود تولیدکننده بلاک در شبکه وجود دارد. این بدان معناست که برخلاف شبکه اتریوم و بیت کوین که شامل میلیون ها نود هستند، این شبکه به منظور ساخت یک بلاک تنها باید بین 21 نود به اجماع برسد.

EOS دارای 4 مشخصه منحصر به فرد است:

  • تراکنش های EOS سریع بوده و تنها 0.5 ثانیه برای تایید تراکنش و تقریبا 2 دقیقه برای نهایی کردن آن وقت لازم دارند.
  • انتقال توکن های EOS رایگان است، زیرا کارمزدی برای استخراج وجود ندارد.
  • EOS تنها توکن در شبکه است که توسعه دهندگان می توانند از آن، منابع لازم برای اجرای اَپ های غیرمتمرکز را به دست آورند. این منابع شامل CPU (قدرت پردازشی لازم برای اجرای اَپ)، NET (پهنای باند شبکه) و RAM (ذخیره داده ها) می شود.
  • این توکن نقش بسیار کلیدی در اداره ی شبکه دارد. تنها افرادی که توکن EOS در اختیار دارند می توانند به تولیدکنندگان بلاک ها که شبکه را هدایت می کنند رای دهند.

یکی از بزرگترین تفاوت های بین اتریوم و EOS این است که توسعه دهندگان می توانند با استفاده از هر زبان برنامه نویسی WebAssembly در EOS (مانند C++، جاوا، پایتون و غیره)، اَپ های غیرمتمرکز خود را توسعه دهند، در حالی که در اتریوم، زبان مورد استفاده باید حتما زبان بومی این شبکه، Solidity، باشد. به علاوه، EOS برای مدل اجماع خود از گواه اثبات سهم تخصیص داده شده (DPoS) استفاده می کند که با مدل گواه اثبات سهم (PoS) اتریوم تفاوت دارد.

EOS چگونه کار می کند؟

انتشار و عرضه

شرکت Black.One پس از یک سال و 350 دوره توزیعی (توزیع روزانه 1 توکن از 2 میلیون توکن) عرضه اولیه کوین EOS را در ژوئن سال 2018 تکمیل کرد. این عرضه اولیه طی یک سال و با فروش یک میلیارد توکن، حدود 4 میلیارد دلار فروش داشت. 90 درصد از توکن ها به شرکت کنندگانِ در عرضه اولیه و 10 درصد باقی مانده به تیم EOS فروخته شد.

در پایان هر دوره توزیعی، کل حجم تخصیص داده شده به آن دوره با فرمول میزان اتریوم استفاده شده تقسیم بر میزان کل مشارکت، بین شرکت کنندگان تقسیم می شد. در ابتدا توکن های EOS به عنوان توکن های ERC-20 توزیع می شدند که نهایتا به توکن EOS تغییر پیدا کردند.

طراحی شبکه و مدل امنیتی

ارز دیجیتال EOS به منظور حفظ امنیت شبکه، از مدل DPoS استفاده می کند. این مدل از رای دهی همزمان همراه با سیستم اجتماعی محبوبیت به منظور دستیابی به اجماع در مورد اینکه چه کسی می تواند بلاک بعدی تراکنش ها را در بلاک چین بسازد، استفاده می کند.

هر صاحب توکن EOS، بسته به میزان توکن در اختیارش، قدرت تاثیرگذاری بر شبکه را دارد. با این حال فرآیند رای دهی تاکنون کمی بحث برانگیز بوده است.

به منظور رای دهی، کاربران باید توکن های خود را به مدت 3 روز گرو بگذارند، و آنهایی که این کار را می کنند نمی توانند توکن های خود را بفروشند که در صورت تغییر قیمت توکن در این مدت، آنها را در معرض خطر از دست دادن سرمایه شان قرار می دهد.

سیاست پولی

توکن EOS هیچ سقف موجودی خاصی ندارد. مدل گواه اثبات سهم تخصیص داده شده، برای پرداخت به کاربران بلاک ها و تامین مالی تراکنش ها از تورم استفاده می کند.

سقفی 5 درصدی برای نرخ تورم در نظر گرفته و توافق شده است که به نظر می آید تغییر نیز نخواهد کرد. این بدان معناست که در پایان عرضه اولیه و توزیع 1 میلیارد توکن، حداکثر 50 میلیون توکن تا سال بعد از آن می توانست تولید شود.

پردازش تراکنش

طبق برگه سفید، یک تراکنش در شبکه EOS می تواند بطور متوسط در 0.25 ثانیه پس از زمان مخابره و با 99.9 درصد اطمینان تایید شود.

نرم افزار ارز دیجیتال EOS نیازمند این است که هر تراکنش قسمتی از قدرت پردازش آخرین بلاک را ارائه دهد تا از اجرای دوباره تراکنش جلوگیری شده و همچنین پیامی مبنی بر اینکه یک کاربر خاص و سهم وی واقع در فورکی مشخص است به شبکه مخابره شود.

0
بدون دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقالات مرتبط