دش

دش

دش (Dash) که سابقا دارک کوین نامیده می شد، ارز دیجیتالی است که به طور اختصاصی برای پرداخت ها طراحی شده است. این ارز دارای شبکه ای با ساختار دو طبقه ای است. دش بیش از هر چیز به عنوان اولین پیاده کننده مَسترنودها شناخته می شود. ارز دیجیتال دش در سال 2014 توسط ایوان دافیلد خلق شد. دافیلد با هدف ارائه ی خدمات بیشتر مانند کارمزد تراکنش ارزانتر، فورکی در بلاک چین بیت کوین ایجاد کرد.

این پروتکل دارای دو طبقه است. طبقه اول مشابه بیت کوین بوده و از مکانیزم اجماع گواه اثبات کار (PoW) استفاده می کند. طبقه دوم از مکانیزم اجماع گواه اثبات خدمت (PoSe) استفاده می کند که نوعی سیستم نمره دهی برای تشخیص این است که اپراتورهای نودها خدمات خود را با حسن نیت ارائه دهند.

ماینرها اولین لایه این شبکه را راه انداخته و باعث ایجاد قابلیت ارسال و دریافت ارز دیجیتال و جلوگیری از خرج دوباره می شوند. مسترنودها وظیفه ی راه اندازی لایه دوم را دارند که قابلیت هایی که بالا به آن اشاره شد را ارائه می دهد.

این نودها یک کپی کامل از دفترکل را در دست داشته، بلاک هایی توسط ماینرها به طرز مناسبی شکل نگرفته اند را رد کرده، قابلیت ارسال خصوصی (PrivateSend) و ارسال آنی (InstantSend) را تسهیل کرده و در هدایت و تامین سرمایه شبکه شرکت می کنند. به منظور راندن یک مسترنود، 1000 دش باید توسط صاحب آن وثیقه گذاشته شود.

این وجه قابل جابجایی می باشد ولی اگر خرج شود، مسترنود مرتبط با آن آفلاین شده دیگر پاداش دش های جدید تولید شده را دیافت نخواهد کرد. مسترنودها نمی توانند ماینر باشند و کامپیوترهای ماینر نیز نمی توانند مسترنود باشند. 45 درصد پاداش هر بلاک به مسترنودها، 45 درصد به ماینرها و 10 درصد به بودجه ی اختصاص داده شده به منظور تایید تغییرات پیشنهادی پرداخت می شود.

دش توسط بیش از 4800 تاجر و سرویس پشتیبانی شده، در بیش از 90 صرافی در دسترس بوده و ادعا می شود تا 9300 تراکنش در روز تسویه می کند.

دش چگونه کار می کند؟

انتشار و عرضه

ارز دیجیتال دش پیش از انتشار نرم افزارش هیچ گونه عرضه اولیه ای نداشته است.

دش یکی از فورک های بیت کوین بوده و اولین بار در 18 ژانویه 2014 استخراج شد. موجودی کوین دش سقفی معادل 18.92 میلیون کوین و حداقلی معادل 17.17 میلیون کوین دارد. مقدار تولیدشده بسته به تصمیم گیری صاحبان مسترنودها دارد.

عرضه توکن های تولید شده جدید میان ماینرهای PoW، مسترنودهای PoSe و پرداختهای بودجه ای می باشد.

طراحی شبکه و مدل امنیتی

هر مسترنود باید 1000 دش وثیقه بگذارد که بصورت نمایی و با اضافه شدن هر مسترنود جدید، باعث افزایش سختی حمله ی موفق به به شبکه می شود.

برای مثال، اگر شبکه دش دارای 4800 مسترنود باشد، برای کنترل 50 درصد از شبکه مسترنودها، باید 4.800.000 دش از بازار آزاد خریداری شود. این کار بسیار مشکل خواهد بود چرا که قیمت دش طی فرآیند خرید بسیار افزایش می یابد.

شبکه مسترنودها وظیفه انجام کارهای حساس بدون نیاز به وجود اعتماد را دارد، به شکلی که هیچ فرد مجزایی نمی تواند خروجی را کنترل کند. بدین شکل است که قابلیت InstantSend می تواند دش را در چند ثانیه معامله کند. با انتخاب نیمه تصادفی مسترنودها ازکل جمعیت آنها برای انجام یک وظیفه مشابه، این نودها می توانند بدون سپردن یک وظیفه به تمام شبکه، به عنوان یک پیشگو عمل کنند.

برای جلوگیری از عدم انجام خدمات بصورت مناسب توسط برخی بازیگران، نودها باید شبکه را مرتبا از فعال بودن خود خبردار کنند. در مدل اجماع گواه اثبات خدمت، تمام کارهایی که برای بررسی شبکه و فعال بودن نودها نیاز است توسط خود شبکه مسترنودها انجام می شود.

این کار از طریق انتخاب 2 گروه متفق القول به ازای هر بلاک انجام می شود؛ گروه 1 خدمات گروه 2 را برای هر بلاک چک می کند. گروه 1 به وسیله نزدیکترین نود به هش بلاک کنونی معرفی می شود، بر خلاف گروه 2 که دورترین می باشد. هر مسترنودی که عضوی از گروه 1 باشد، کار نود همکار خود که عضوی از گروه 2 است را چک می کند. تقریبا 1 درصد از شبکه با هر بلاک آنالیز می شود که نتیجه آن بررسی شدن کل شبکه، 6 بار در روز می باشد.

به منظور بدون نیاز به اعتماد ماندن شبکه، نودها بصورت اتفاقی انتخاب شده و برای غیرفعالسازی یک نود، پروتکل نیازمند مشاهده ی 6 خطا از طرف آن نود می باشد.

سیاست پولی

پاداش هر بلاک تقربا 3.34 دش می باشد، که مسترنود منتخب 1.67 دش به ازای هر بلاک یا هر 6 ماه یکبار دریافت می کند.

پاداش بلاک به ازای تولید هر 210240 بلاک، 7.14 درصد کاهش می یابد. همانند بیت کوین، دش تا زمانی که به سقف موجودی اش برسد با تورم منفی مواجه است. آخرین دش تا 231 سال دیگر تولید خواهد شد.

پیشنهادات برای تامین مالی توسعه معمولا از فروم دش شروع می شود. مسترنودها با رای های بله، خیر و ممتنع تا زمان اعلام نتیجه نظر خود را اعلام می کنند. اگر با حداقل 10 درصد رای بله، پیشنهاد پذیرفته شود، بودجه مستقیما از بلاک چین برای توسعه سوپربلاک ها تامین می شود. یک سوپربلاک وظیفه تامین مالی پیشنهاد را دارد.

پردازش تراکنش

دو نوع تراکنش با استفاده از کش می تواند انجام گیرد: ارسال آنی (InstantSend) و ارسال خصوصی (PrivateSend).

در ارسال خصوصی، دش از نسخه ی گسترده تر CoinJoin استفاده می کند. سیستمی که در بیت کوین نیز موجود بوده و تراکنش ها را با یکدیگر ترکیب می کند. CoinJoin به منظور پنهان کردن رقم تراکنش تراکنش ها را با یکدیگر مخلوط می کند. در کنار این سیستم، دش یک سری بهبودها مانند ناشناس ماندن قوی تر برای تراکنش های با حجم خاص، رویکرد زنجیربندی و ترکیب پیش از موعد نیز در سیستم های خود اعمال کرده است.

هر دوره ی ارسال خصوصی را می توان به عنوان یک رویداد جداگانه درنظر گرفت. یک تراکنش می تواند توسط چند گروه ایجاد شده و به چند گروه تقسیم شود به شکلی که دیگر نتوان آنها را از هم جدا کرد. با این حال هر دوره محدود به 3 مشتری است.

با استفاده از گروه های متفق القول، کاربران می توانند بصورت آنی تراکنش های غیرقابل بازگشت ارسال و دریافت کنند. پس از تشکیل یک گروه، ورودی های تراکنش قفل می شوند تا فقط در آن تراکنش قابل خرج باشند. این اعمال قفل حدود 4 ثانیه به طول می انجامد. سپس برای انجام معامله، شماره شناسایی تراکنشِ قفل باید عینا آورده شود و تمام تراکنش های دیگر پس از آن رد می شوند.

کدنویسی

دش به زبان های برنامه نویسی پایتون، C، جاوا اسکریپت، Shell و HTML نوشته شده است.

0
بدون دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *