آلگوراند

آلگوراند

آلگوراند شرکتی است که دفترکل عمومی متن بازی را طراحی کرده است که برای رسیدن به اجماع در میان کاربران شبکه از پروتکل انتقال پیام موافقت بیزانسی استفاده می کند. پروتکل آلگوراند هنوز نیز در حال توسعه است و به منظور تبدیل به پلتفرم پرداخت بر اساس بلاک چین طراحی شده است.

تامین سرمایه

توسعه دهندگان آلگوراند، شامل پروفسور دانشگاه MIT و برنده جایزه تورینگ، سیلویو میکالی، مبلغی معادل 64 میلیون دلار از سرمایه گذارانی مانند Pillar و Union Square Ventures توانسته است جذب کند. سرمایه گذاری بر روی سهام آلگوراند می تواند با گزینه تبدیل به توکن نیز همراه باشد.

مکانیزم اجماع

مکانیزم اجماع که باعث توامندسازی بلاک چین می شود در 2 محیط فعالیت می کند؛ با مجوز و بدون مجوز (مشابه یک پروتوکل گواه اثبات سهم). این باعث می شود کمترین قدرت پردازشی نیز تولید کننده بلاک باشد. بلاک چین فرض می کند که دو سوم از تولیدکنندگان بلاک ها قابل اعتماد بوده و با قصد دشمنی یا بیزانسی فعالیت نمی کنند.

خود انتخابی مخفی

آلگوراند در حال توسعه رویکردی برای اجماع غیرمتمرکز است که به منظور تعیین تولید و تاییدکنندگان جدید بلاک ها متکی بر خود انتخابی مخفی می باشد.

کاربران، تابع تصادفی و قابل تاییدی را بر اساس سید تولید شده در بلاک قبلی اجرا می کنند تا یک رهبر را که وظیفه ی پیشنهاد دادن بلاک بعدی را داشته و اعضای کمیته ای که موظف به رای دادن به معتبر بودن آن بلاک هستند، را انتخاب کند. این قرعه کشی رمزنگاری شده باعث انتخاب های در حال گردشی از اعضای کمیته می شود که خود انتخابی دارند. اعضای کمیته این پردازش را انجام می دهند تا ببینند آیا این قرعه کشی را برنده شده اند یا خیر، در نتیجه هویتشان را تا انتقال پیام یا رای شان به شبکه با مدرکی به شکل امضای دیجیتال، فاش نمی کنند. این مخفی کاری با هدف بهبود انعطاف پذیری شبکه در مقابل فساد اعضای کمیته از دشمنی های بدخواهانه و از طریق پنهان کردن هویت کمیته تا پس از انتشار اطلاعاتشان در شبکه انجام می گیرد.

جایگزینی بازیگران

فرآیند موافقت بیزانسی نیازمند چندین مرحله است که باعث ایجاد آسیب پذیری به شکلی که بدخواهان ممکن است پس از فاش کردن هویتشان در قدم اول، اعضای کمیته را به فساد بکشانند، می شود. آلگوراند به دنبال حل این مشکل است به شکلی که هر قدم در فرآیند موافقت بیزانسی توسط پروتکل بازیگر قابل جایگزین اجرا می شود که در آن اعضای کمیته جایشان با یکدیگر در هر مرحله از پروتکل تعویض می شود که بدخواهان را از پیش بینی اینکه کدام عضو در هر مرحله انتخاب می شود باز می دارد.

احتمال ایجاد فورک

امکان ایجاد فورک حدود 1 در 1 میلیارد تخمین زده شده است و در نتیجه بلاک ها به محض تایید، نهایی می شوند.

فرضیات شبکه

فرض می شود که دو سوم از نودهای آنلاین امنیت دارند. این پروتکل همچنین فرضیه ی پیامی منتشر می کند که در آن تمام پیام ها در زمان مناسب به دست کاربران مناسب می رسند.

مشوق ها

آلگوراند، تولیدکنندگان موثر بلاک ها را تشویق نمی کند، که این یکی از تفاوتهای کلیدی آن با ارزهای دیجیتال اصلی دیگر است که به سازندگان بلاک ها پاداش هایی از جنس کوین های تازه تولید شده می دهند.

انتقادات

منتقدان آلگوراند معتقدند که فرض دو سوم نودهای قابل اعتماد ممکن است در صورتی که نودهای خوب بدون هیچگونه مشوق مالی برای آنلاین ماندن، آفلاین شوند چندان قابل اتکا نباشد. این مشکل به نام تایید کننده تنبل شناخته شده است. سیستم های غیرمتمرکز دیگر مانند بیت تورنت و برخی جنبه های بیت کوین نیز یکپارچگی شبکه خود را بدون ارائه پاداش توانسته اند حفظ کنند. با وجود پاداش مالی برای نودهای بدخواه، توان بلاک چین های بدون پاداش هنوز در هاله ای از ابهام قرار دارد.

یانگ وانگ با مقاله اخیر خود با نام نگاهی دیگر بر آلگوراند، گفته است که حتی با یک سوم کاربران بدخواه، احتمال ایجاد فورک وجود داشته و امکان رشوه دادن و خریدن تایید کنندگان نیز آنچنان دور از ذهن نمی باشد.

0
بدون دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *